Nieuws

Mag ik u een roos aanbieden?

21 maart 2017

Waren het die rozendoornen,
waardoor we zo gewond nu zijn?
De mokerslag trof ons van binnen,
ons hart huilt van verdriet en pijn.

Geknakt zijn we maar niet gebroken,
het smeulend vuur niet uitgeblust,
het wacht tot wij het op gaan stoken.
Samen vooruit, dat is een must.

Nee, niet geprikt, maar wel geprikkeld,
met negen gaan we nu beginnen,
om honderdduizend rozen later
een veelvoud daarvan te gaan winnen!

Jan Servaes
Oss, 20 maart 2017

Geef een reactie

* = verplicht, e-mailadres wordt niet gepubliceerd.